Na pewno duża część z Was pamięta z dzieciństwa, jak uczyła się jazdy na rowerze. Nieodłącznym atrybutem tego procesu były małe kółeczka doczepiane do tylnego koła albo długi kij wkładany w otwór ramy z tyłu rowerka. Można było jechać na czterech kółkach (dwóch dużych i dwóch małych) albo być pchanym przez tatusia (rzadziej mamusię) za drewniany kij. W zasadzie taki widok jest cały czas obecny na podwórkach i w parkach, z tą tylko różnicą, że firmy produkują teraz specjalne długie uchwyty, które można dokręcić do roweru i zamiast kija tatuś lub mamusia trzymają w ręku elegancki pałąk. Ja będąc dzieckiem, jeździłem rowerkiem z czterema kółkami, a Wy? Szczerze mówiąc nie bardzo pamiętam, ile czasu zajęło mi zanim można było odkręcić małe kółeczka. Czy to były dni, czy tygodnie. Nie wiem jak długo jeżdżą w ten sposób dzieci dzisiaj. Słyszę natomiast od niektórych znajomych będących rodzicami trzylatków, czterolatków, pięciolatków, że nauczenie ich pociech jazdy na rowerze nie jest wcale łatwe i szybkie. Część maluchów nie chce sobie dać odkręcić tych małych kółeczek i chciałyby jeździć z nimi bez końca. Jeśli chodzi o pchanie „kijka” to często biedni tatusiowie nie dają po pewnym czasie rady… Bieganie za rowerkiem i utrzymywanie dziecka w równowadze nie jest, bowiem łatwym zajęciem. Można szybko dostać zadyszki, spocić się, i co najgorsze nadwerężyć kręgosłup. Co więc pozostaje, zapytacie. Czy jest jakiś inny sposób? Otóż jest. Jeździki i rowerki biegowe Od kilku lat zapanowała w naszym kraju moda (na szczęścia jest to jedna z tych bardzo pozytywnych mód!) na jeździki i rowerki biegowe. Jeździki były, co prawda znane dużo wcześniej, ale ostatnio jest coraz więcej ich rodzajów i modeli i są bardziej wymagające dla dziecka. Rowerki biegowe są na ogół zalecane dla dzieci od 18 miesiąca życia. Jazda na nich bardzo dobrze wpływa na koordynację ruchową, dziecko uczy się utrzymywać równowagę i wzmacnia mięśnie nóg. Niektóre firmy mają bardzo szeroką ofertę takich pojazdów i produkują modele sportowe. Organizowane są też zawody przełajowe na rowerach biegowych. Przykład modelu sportowego jest tutaj Ciekawe jest to, że producent oferuje rowery biegowe dla … dorosłych i znajdują one coraz liczniejszą rzeszę nabywców. Rowerek biegowy to znakomite przygotowanie do jazdy na klasycznym rowerku Oprócz wielu innych zalet jazdy na rowerze biegowym jest jedna podstawowa, o której chcę powiedzieć. To rewelacyjne przygotowanie do jazdy na normalnym rowerze! Dzieci, które jeździły wcześniej na rowerze biegowym na ogół błyskawicznie przesiadają się na rower z pedałkami. Jest jednak pewna tajemnica, co zrobić, żeby taka przesiadka była płynna i w pełni skuteczna. Otóż przesadzenie malucha z rowerka biegowego wprost na klasyczny rowerek może nie zadziałać. Problem leży w tym, że dziecko musi jednocześnie opanować dwie nowe rzeczy. Pierwsza to umiejętność pedałowania, druga to przyzwyczajenie się do większej masy i gabarytów nowego pojazdu. Aby nie wprowadzać tych dwóch elementów naraz należy odkręcić od nowego roweru … pedałki. Tak, może się to wydawać co najmniej dziwne, ale jest naprawdę skuteczne. Pozwala małemu rowerzyście oswoić się z większym i cięższym pojazdem. Należy przy tym pamiętać, żeby wyregulować odpowiednio wysokość siodełka. Dziecko powinno stawiać na podłożu całe stopy (inaczej jest przy jeździe z pedałkami) tak jak to miało miejsce na rowerku biegowym. Dzięki takiemu pośredniemu etapowi, kiedy maluch przyzwyczai się do wagi i wielkości roweru, czasami nawet po kilkudziesięciu minutach dziecko samo chce, żeby dokręcić mu pedałki. Brzmi niewiarygodnie, prawda? A jednak. „Testowane” na własnym dziecku i empirycznie potwierdzone. Zachęcam, zatem do wcześniejszego zainwestowania w rowerek biegowy a wtedy przesiadka na klasyczny rower będzie naprawdę prosta.
Aby uzyskać najlepsze rezultaty, zaleca się jeździć na rowerze co najmniej 30 minut dziennie. Jeśli chcesz poprawić swoje zdrowie i samopoczucie, jazda na rowerze jest doskonałym sposobem na osiągnięcie tego celu. Ile kilometrów powinieneś jeździć na rowerze każdego dnia? To zależy od Twoich celów i poziomu aktywności.Ferie zimowe to najlepszy czas na aktywność sportową. Do najpopularniejszych sportów zimowych zaliczają się narty. Można na nich jednak jeździć przez cały rok. Dopiero zaczynasz przygodę na stoku? Dowiedz się, jak nauczyć się jeździć. Sprawdź, jak się przygotować i co składa się na strój narciarski. Jakie są techniki jazdy i dlaczego warto skorzystać z pomocy instruktora? Przygotowanie do jazdy na nartach Przed rozpoczęciem nauki jazdy na nartach skompletuj strój narciarski. Zalecamy na etapie początkowym ich wypożyczenie razem z kijkami i butami. Koszt usługi to około 40 zł za 24 godziny. Wówczas będziesz mieć pewność, że zostaną odpowiednio naostrzone. W sklepie sportowym lub na miejscu dobierz akcesoria takie jak kask, rękawice, gogle, które ochronią Cię przed zimnem. Ważna jest również kurtka narciarska. Pod spód załóż elastyczne spodnie, ciepły sweter i skarpety. Przed pierwszym zjazdem pamiętaj, aby zacząć od łagodnej górki i rozgrzewki. Bieganie, jazda na rowerze czy ćwiczenia rozciągające to tylko wybrane sposoby na wzmocnienie nóg i rąk. Dzięki temu będziesz mieć siłę na powstawanie i wchodzenie pod górę. Jak jeździć na nartach? Zanim rozpoczniesz szkolenie, poznaj podstawowe techniki jazdy na nartach. Podstawą jest prawidłowa postawa i rozstawienie nart. Powinny być ustawione na szerokość bioder. Kolana muszą być odpowiednio ugięte i skierowane do przodu. W celu zahamowania należy nieznacznie skrzyżować narty – ich końce nie mogą jednak na siebie nachodzić! Ręce trzymaj blisko ciała po bokach. Na początku korzystaj z kijków, które zapewnią Ci asekurację i pomogą powstać w razie upadku na stoku. Wyróżnia się następujące sposoby jazdy na nartach: Pługiem – tyły są ustawione szeroko a przody do siebie zbliżone. Kolana powinny być ugięte, a postawa swobodna. Kijki ułożone na boki, narty prostowane, a ich dzioby zbliżane Łuki płużne – skręcanie techniką uciskania kolan Dostokowy skręt – równolegle ustawienie nóg (górna na zewnątrz, dolna na wewnątrz), dłonie nieznacznie naciskające kolana Odstokowy skręt – zjazd na krawędziach nart (górna nieznacznie odstawiona, ręce oparte na kolanie i naciśnięcie) Podstawą opanowania wszystkich technik jest cierpliwość i regularne ćwiczenie. Nauka jazdy na nartach dla dzieci i dorosłych Na kurs narciarski można zapisać dziecko do szkółki narciarskiej. Zajęcia różnią się od indywidualnych lekcji tym, że z reguły są prowadzone w kilkuosobowych grupach. Różnią się również cenowo – są znacznie tańsze od indywidualnych zajęć. Dzieci (w wieku 8-14 lat, ale też starsze) mogą się uczyć również jazdy na snowboardzie pod okiem wykwalifikowanej kadry instruktorów. Przykładowe zajęcia trwają przez około 3 dni po 4 godziny. Szkolenia są prowadzone w minimum 5-osobowych grupach. Kurs kończy udział w zawodach. Każdy uczestnik otrzymuje po wszystkim dyplom. Naukę jazdy na nartach dla dorosłych najlepiej za to przechodzić z pomocą instruktora narciarstwa. O tym, że masz do czynienia z profesjonalistą, poświadczy legitymacja wydana przez Urząd Kultury Fizycznej i Sportu bądź Polski Związek Narciarstwa. 60 minut indywidualnych lekcji to koszt około 50 zł. Przed wejściem po raz pierwszy na stok warto się zapoznać z regułami narciarskimi. Określa je Kodeks FIS, czyli narciarski dekalog. W ten sposób dowiesz się, jak się zachować, gdy dojdzie do ewentualnego wypadku. Na początku jednak skorzystaj z kursu narciarstwa i instruktora. Dziękujemy za ocenę artykułu BŁĄD - akcja została wstrzymana Polecane firmy Przeczytaj także
Zaznaczenie krzyżykiem odpowiedzi A, B lub C, nie powinno być więc trudne, dla osób, które na bieżąco się uczyły. Tym bardziej, że jest sporo czasu na zastanowienie się. Testy na kartę rowerową trwają około 35 minut. By wynik był na pewno pozytywny, warto wcześniej przerobić przykładowe testy i pytania na kartę rowerową.
Odpowiedz w tym temacie Dodaj nowy temat Poprzednia 1 2 Dalej Strona 1 z 2 Rekomendowane odpowiedzi Zgłoś odpowiedź Jestem mamą 5 letniego chłopca, od roku usiłuje zachęcić go do jazdy na rowerku, dodam tylko że on sam bardzo pragnał mieć rower, tak więc kupiliśmy mu z mężem takiz z dwoma bocznymi kółkami. Problem w tym ze syn za nic nie chce pedałować, siada na rower i czeka żeby go pchać albo sam usiłuje odpychać się nogami od ziemi ale za nic nie kręci pedałami. Już nawet pokazywałam mu "ręcznie" jak się to robi - stawiał stopy na pedałach a ja mu popychałam pedały żeby załapał jak ma sie zachowywać ale niestety nic z tego. Rower trafił w ubiegłym sezonie letnim do piwnicy i do dzisiaj się tam kurzy...nie wiem co jeszcze mogę zrobić. On bardzo chce uczyć się jeździć ale jak przychodzi co do czego to jest tylko kupa złości bo to chyba dla niego za trudne i zaczyna się denerwować. Czy może któraś z mam miała podobny problem? A może macie jakiś pomysł na rozwiazanie tego problemu? Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź Malinko nie wiem czy dobrze zrozumiałam, ale chcesz swego synka nauczyć/zachęcić do jazdy w ogóle tzn z dwoma bocznymi kólkami czy masz pragnienie,żeby już jeździł na dwóch?Przyznam,że z moją córeczką też na początku był dlatego,że rower nie był taki baardzo tym ten rower jest dość cięzki a do tego trzeba mieć trochę siły,żeby go "rozbujać" z tymi dodatkowymi o to chodzi. Jakoś to przeszłysmy i moja córcia jeździ już od tego roku na dwóch jeśli synek nie chce, zaproponuj mu coś innego, np hulajnogę, ale taką "dorosłą" czyli z dwoma ona równowagi co przyda się potem na rowerze. Mogą też być rolki albo wiele lżej się na tym jeździ niż na rowerze. Może z czasem jak synek zobaczy kolegów jeżdżących na rowerach wyciągniecie swój z było z moją czterokółkowym niezbyt chętnie jeździła, wolała hulajnogę ale teraz jak ma dwa kółka na nowo zafascynowała się rowerem. Przecież nigdzie nie jest powiedziane,że pięciolatek musi umieć i lubić jeździć na rowerze. Powodzenia. Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź Tak bardzo dobrze zrozumiałas, mój syn ma mały rowerek z 2 bocznymi dodatkowymi kółkami. Bardzo chciał mieć rower więc mu go kupiliśmy ale jest jak pisałam. Może to faktycznie dobry pomysł z ta hulajnogą...faktycznie nauczy się łapać równowagę i może to zachęci go do jazdy na rowerku. Dziękuję Ci bardzo :) Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź Mój synek też miał problem z nauczeniem się jazdy na rowerze. Nie umiał pedałować. Przyniosłam mu rower do domu i sam na niego wsiadał. Strasznie się denerwował gdy mu nie wychodziło ale w końcu udało mu sie raz i próbował dalej. Teraz już zasuwa tak szybko że ledwo za nim nadążam :) Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź Ja mogę polecić rowerek biegowy, u nas sprawdził się znakomicie :) W tym dziale jest nawet wątek: Cytuj Dumny zerówkowicz " Kobieta bardziej kocha dziecko niż męża. Bo dziecko jest na pewno jej, a m Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Gość Szani Zgłoś odpowiedź ja przyznam że mój syn jeździć na rowerze uczył się 2 dni.....i zaraz zaczął śmigać jak niewiem. Uwielbia to i wszędzie by rowerem jeździł. Ale jeżeli macie problem to myślę, że ten biegowy to dobra sprawa- koleżanki syn też niechce jeździć na "normalnym" rowerze a jak kupili ten biegowy to najchętniej całe dnie by na nim jeździł. Więc myślę że warto spróbować. Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź Dzięki dziewczyny ale sama nie wiem czy ten rowerek biegowy to dobre rozwiązanie w jego przypadku...Obawiam się że to jak on teraz usiłuje jeździć na rowerze /chce odpychać się nogami zamiast pedałować/ jest wynikiem tego że jak był mniejszy to miał jaki samochodzik-jeździk, na którym własnie odpychał się nogami i tak mu zostało. Nie chce pedałować tylko się odpychać a jak mu podsunę taki rowerek biegowy to może potem wogóle nie chceć sprbować jazdy na zwykłym rowerze. Sama nie wiem, muszę to przemyśleć jeszcze, albo zrobię jeszcze jedno podejście - od ostatniej próby minęły 3 miesiące... Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź U nas biegowy rowerek bardziej nauczył Nikodema równowagi. Wcześniej jeździł na 3 kołowym , gdzie pedały były na przednim kole, potem zwykły z bocznymi kółkami- jeździł, ale nie nauczył się utrzymywać równowagi... No i na biegowym super się nauczył, po jakimś czasie jak było już super odkręciłam boczne kółka... była chwila niepewności, ale załapał i jest fajnie :) Cytuj Dumny zerówkowicz " Kobieta bardziej kocha dziecko niż męża. Bo dziecko jest na pewno jej, a m Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź Od poniedziałku zaczynam wyczekany 2-tygodniowy urlop więc postaram się jeszcze raz zachęcić syna do 4 kołowego rowerka, jeśli i tym razem sie nie powiedzie to chyba faktycznie skuszę się na biegowy :) Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź Malinko, a ja podejrzewam, ze problem jest z ruchami naprzemiennymi lub/i korodynacja. Warto to zaczac cwiczyc, moze nawet dobrze by bylo skontakowac sie z psychologiem. Bo jezeli to faktycznie bedzie kwestia ruchow naprzemiennych czy koordynacji, to pozniej pojawia sie tez problemy z nauka pisania, czytania, dysleksja... My chodzilismy na specjalne zajecia - bij zabij nie pamietam jak to sie nazywalo - bodajze kinezyterapia - ale nie dam sobie glowy obciac. Kresliismy osemki, skakalismy na trampolinie wysuwajac do przodu raz nozke prawa, raz lewa. Niestety nie pamietam wszystkich cwiczen, bo to bylo juz prawie 10 lat temu. NIe wiem czy w Polsce sa dostepne specjlane tandemy dla doroslego i dziecka? Bo to moze byc tez fajne rozwiazanie - Ty co prawda pedalujesz, ale dziecko trzymajac nozki na pedalach uczy sie tego ruchu i niewiadomo kiedy zaczyna pedalowac samo. No :) chyba, ze Twoj syn to taki egzemplarz jak moj - unosil nogi w gore i mial frajde, ze "samo sie jedzie" :) Dla pociechy dodam, ze moj syn nauczyl sie w koncu, chyba jak mial z 9? 10 lat. Teraz jezdzi juz calkiem dobrze, aczkolwiek woli czuc sie pewnie wobec tego preferuje rower o jeden rozmiar mniejszy :) Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź No cóż troszkę mnie zmartwiło to że może to faktycznie być problem z tymi ruchami naprzemiennymi ale wydaje mi się że może jednak tak nie jest, bo mój sym w październiku kończy 5 lat a już świetnie zna literki, cyfry, pisze i liczy i sam tego chce ja go do niczego nie zmuszam. Przyznam szczerze że on ma taki charakter, najlepiej byłoby jakby mama pchała i rower sam jechał a on tylko siedzi i nic nie musi robić... :/ Tak mi przyszl do głowy że dobry byłby taki rowerek w którym obracają się pedały jak się go pcha bo wtedy nawet jakbym go pchała trzymałby nogi na pedałach i może załapałby o co chodzi - niestety nasz rower jest inny i jak się pedałami nie kręci to same sie nie obracają. No cóż podejmę kolejną próbę jak już wcześniej pisałam a potem zobaczymy. Pozdrawiam. Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź Malinko masz kupuj rowerka biegowego pięciolatkowi! To jest raczej dla młodszych dzieciaczków. Jomiro- to raczej nie była kinezyterapia. Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź askasamMalinko masz kupuj rowerka biegowego pięciolatkowi! To jest raczej dla młodszych dzieciaczków. Jomiro- to raczej nie była w necie, to byla jednak kinezyterapia metoda Denissona. Znalazlam nawet zbior cwiczen, sa bardzo proste, Malinko, moglabys nawet sama w domu bawic sie z malym, tak na wszelki wypadek - dla swietego spokoju :) Na pewno nie zaszkodza, a w najgorszym wypadku poprawia tylko oreintacje prawa-lewa :) Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź Dziekuje, zaraz poczytam, bo przyznam ze troche sie przestraszylam. Myslalam ze maly jest poprostu wygodny, woli zeby go pchac a nie chce sam krecic, bo jesli chodzi o strony lewa prawa to rozpoznaje bez problemu...ale poczytam dziekuje Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź Malinko, tu nie ma sie czego bac. Jedno dziecko jest bardziej sprawne, drugie mniej. Jedno kopie pilke, inne gra na skrzypcach. :) A juz zwlaszcza nie mozna nic osadzac na podstawie wypowiedzi z internetu osob, ktore Twojego synka na oczy nie widzialy. Najwazniejsze to byc czujnym! I cieszyc sie dziecinstwem wraz z dzieckiem, bo ono tak szybko przemija. Moje dzieci sa juz duze 19 i 13 lat, wiec wiem o tym najlepiej :) No ale teraz malenstwo w drodze, wiec znow nastanie czas zabawy :) Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź Serdecznie dziekuje za Twoja wypowiedz, powiem tak ze moj syn jest niesamowicie zywiolowy i nie ma problemow w rzwoju psycho-fizycznym,no sama nie wiem juz co myslec o tym wszystkim ale uwazam ze moze poprostu moj syn nie jest jeszcze gotowy na jzde na rowerze, moze za bardzo naciskalam i sie zniechecil, jak przyjdzie czas to sie nauczy ale czujnym trzeba byc, masz racje! Poza tym gratuluje malenstwa. Ja mam 2 maluszkow - syn ma prawie 5 lat a corka ma 2,5 roku wiec zabawa w domu jest na okraglo :) Pozdrawiam Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź to ja Wam powiem, ze chlopcy zazwyczaj sa malo cierpliwi i uparci do tego , jesli nie umie jezdzic sam , a myslal, ze usiadzie i bedzie jechal to jezdzil nie bedzie i tyle Chlopcy sa zdolni utrzymac rownowage na rowerze w wieku dopiero lat 6. Wiec moze za rok Twoj syn bedzie smigal :) Jesli nie ma ochoty jezdzic na rowerze, to niech nie jezdzi. Wszystko przychodzi z czasem. pozdr. Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź No i bardzo mnie ucieszyla Twoja wypowiedz :) a co do cierpliwosci u chlopcow to niestety musze to potwierdzic...tak wiec zaczekamy :) jak bedzie gotowy to bedzie jezdzil Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź Ja popełniłam błąd mały przy zakupie roweru, bo kupiliśmy jak miał latek 3 i od razu rozmiar 16'stkę... No i jak ktoś na samym początku stwierdził był za ciężki i ciężko mu było pedałować... Troszkę się zniechęcił i ponad rok stał rower też... Później wyciągneliśmy go i jakoś dał radę jeździć na 4'rech kółkach, ale częściowo było to spowodowane tym, że jeździliśmy do brata męża, ma dwóch bratanków i dużo czasu spędzali na rowerach (jeden na dwukołowym już bo starszy, drugi na 4'ro tak jak i mój Filip) na podwórku i mój po prostu biegiem nie nadąrzał i stąd zapałał chęcią do jazdy :) Może jakbyś udała się też do znajomych, których dzieci śmigają na rowerkach też podobnie by to na Niego zadziałało ? POWODZENIA :) Cytuj Maja 13 lipiec 2009 i Filip 13 pi Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź Moja siostrzenica podobny problem..tzn ona nie ma jeszcze 5 lat chciała rower,potem jak już wyszli z nią,to się strasznie denerwowała,że nie może,że stopy ześlizgują się z pedałów,że za ciężko...Szwagier coś tam podkręcił,że lżej te pedały chodziły i tak ją zachęcali,że on wziął też rower i z nią szedł,jakoś powoli zachciało jej się pedałować...Ojej tyle przede mną... Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź my synowi odkręcilismy jedno boczne kołko aby nauczyl się łapać rownowagę jak juz widzieliśmy ze ją ma odkręciliśmy drugie kilka wywrotek ,obdartych kolanek i jezdzi juz sam:) Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź no właśnie,zależy gdzie problem,ja nie wiedziałam nawet ,że może to mieć jakieś głębsze znaczenie tzn brak tej koordynacji,że potrzebny psycholog... Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź Moj synek ma kuzynke rok starszą od siebie i ona już śmiga na 2 kółkach, niestety na mojego synka to nie podziałało motywująco a wręcz odwrotnie, czuł się zawstydzony że nie potrafi jeździć na rowerze i źle się jakoś czuł. Postanowiłam narazie odpuścić, może jak podrośnie stanie się bardziej cierpliwy i wtedy pójdzie łatwiej, przecież nie jest powiedziane że 5 latek musi jeździć na rowerze :) widać nie jest gotowy a same chęci to za mało. Musi nauczyć się cierpliwości. Póki co pięknie pisze i liczy z literek przerzuca się na naukę pisania cyferek i nawet 8 świetnie mu wychodzi. Jestem dumna :) a na rower przyjdzie jeszcze czas. Dzięki dziewczyny!!!! Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź Tak :) Kiedyś Go polubi ! Nie każdy musi od razu śmigać, widocznie może jakiś inny sport mu lepiej będzie wychodził :) Sądzę, że warto dziecko jakoś zachęcać do aktywności bardzo lubi rower, rolki nie za bardzo już jakoś nie polubił ich, ale teraz próbuje sie uczyć na deskorolce, którą sobie kupił :) Cytuj Maja 13 lipiec 2009 i Filip 13 pi Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź Malinko, jak napisalam juz wczesniej - moj Michu nauczyl sie jezdzic, nawet nie wiadomo, w ktorym momecie w wieku 10 lat. Jezdzil co prawda niepewnie i koniecznie musial miec rower "za maly" czyli taki, z ktorego mogl siegac ziemi siedzac na siodelku. Pewnego dnia, zlapal gume, do rozpoczecia lekcji bylo 10 minut, wiec nie bylo nad czym sie zastnawaiac - musial wziac rower siostry! I pojechal! W koncu na normalnym rowerze. Od sierpnia jezdzi ok. 2 km do szkoly, a pozniej jeszcze gdzies 2,5 do klubu i 500 metrow do domu. W sumie 5 km dziennie. Nie ma juz zadnych problemow, strachow czy dyskusji. Na Was tez przyjdzie czas. :) Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Poprzednia 1 2 Dalej Strona 1 z 2 Statystyki użytkowników 28564 Użytkowników 2074 Najwięcej online Najnowszy użytkownik Anna Wharton Rejestracja 2 godziny temu Kto jest online? 0 użytkowników, 1 anonimowych, 592 gości (Zobacz pełną listę) Brak zarejestrowanych użytkowników online Najnowsze Najpopularniejsze Najczęściej czytane
Jak nauczyć dziecko jeździć na rowerze? 2020-09-30 23:27 Pamiętacie jak wy nauczyliście się jeździć na rowerze? Osobiście pamiętam tylko, że nauczył mnie wujek, który później nauczył mnie jeździć samochodem (był instruktorem nauki jazdy). I ogromną radość z tego faktu! A mój pierwszy rower to był "Reksio" - kto go pamięta teraz? Nauka jazdy na rowerze może być prosta i przyjemna gdy dziecko wcześniej używało rowerków biegowych. Co zrobić, gdy dziecko ich nie używało lub po prostu jest mniej sprawne? Poniżej przedstawiamy kilka sprawdzonych metod, które podpowiedzieli nam klienci naszego Sklepu oraz znajomi. Dokładamy też oczywiście nasze rady, wyniesione z ... nauki dzieci, które przychodziły ze swoimi rodzicami po rowerki. Nasze dzieci po rowerku biegowym niemalże od razu przesiadały się na rower na 2 kołach z pedałami - w skrócie, wsiadły, tata popchnął i pojechały. Pozostało nam później szlifowanie startu, hamowania, utrzymywania równowagi, skrętów itp. Dlatego jesteśmy ogromnymi zwolennikami rowerków biegowych! Jak zatem nauczyć dziecko na rowerze? Kluczem jest nauczenie się utrzymania równowagi, a później dodanie do tego kręcenia pedałami, skręcania, hamowania, ruszania - banał, prawda? Tylko jak to zrobić? Przed nauką polecamy wyposażyć się w kask, upadki jednak zdarzają się częściej, pozwoli uniknąć przykrych konsekwencji! Jeśli dzieciaki porafią już utrzymać równowagę (np. poruszają się na rowerku biegowym z nogami w górze) to od razu odczepcie boczne koła (o ile są) lub ich wcale nie zakładajcie. Wiem, że jest to totalnie sprzeczne z tym, jak my uczyliśmy się jeździć, ale naprawdę - rowerki biegowe robią taką robotę, że w większości przypadków koła boczne są zbędne. Na jednym z forów wyczytałem fajny tekst: "Tego, kto wymyślił boczne koła do roweru powinno się wsadzić do więzienia". Dlaczego? Bo boczne koła uwsteczniają, powodują, że dziecko traci umiejętność utrzymania równowagi, bo zawsze jest coś, o co się oprzeć... Gdy jednak jest problem z pedałowaniem mam 2 propozycje: - poczekać trochę, bo może dziecko jeszcze nie jest gotowe do kręcenia pedałami; - ostatecznie podłączyć boczne kółka, aby nauczyło się kręcić pedałami. Czasami problem z pedałowaniem wynika z faktu, że rower jest ciężki, toporny, niedostowany wymiarami do dziecka. Np. za mały, za krótki, siodełko jest za nisko. Rower, który nasze dziecko dostało w prezencie od dziadków, był tak toporny, że córka nie dała rady na nim nawet zakręcić pedałami... Jeśl dziecko nie potrafi utrzymać równowagi, np. nie jeździło wcześniej na żadnym rowerku to warto pożyczyć rowerek biegowy (od znajomych, rodziny) lub odkręcić pedały (nie korby) od docelowego rowerku i pozwolić dziecku jeździć tak, jak na rowerku biegowym. Nie jest to jednak konieczne, ale pozwoli dziecku oswoić się z rowerem, nauczyć panowania nad kierownicą, skrętami itp. Może też być fajną przygodą :) Następny krok, który warto zrobić to próba samodzielnej jazdy z górki. Zabierz dziecko na górkę o niewielkim stopniu nachylenia. Na osiedlach czy w parkach jest wiele chodników czy alejek o lekkim spadku. Jest to doskonałe miejsce aby nauczyć dziecko utrzymywania równowagi na rowerku. Jak? Wystarczy odkręcić pedały i puszczać go (w kontrolowany sposób z górki). Dzięki temu łatwiej mu będzie opanować rower i równowagę, a po chwili dorzuci kręcenie pedałami. Ważne! Pilnjmy aby zjeżdżając z górki czy jeżdżąc w ogóle dziecko nie koncentrowało się na pedałach i nie patrzyło na nie... uczulajcie, przypominajcie - inaczej szybko straci równowagę i postępy będą zdecydowanie wolniejsze. Niektórzy stosują kij/drążek do holowania. Bo szkoda kręgosłupa aby schylać się do niskiego przecież siodełka. Taki drążek pomaga utrzymać równowagę, a jednocześnie dziecko nie wie, kiedy w końcu rodzic go puścił i jedzie samo. Minusem tego rozwiązania jest jednak stwarzanie złudzenia stabilności roweru, które to złudzenie dziecko przyjmuje za pewnik. To, podobnie jak boczne kółka uwstecznia w dziecku poczucie równowagi (jeśli ma je już po rowerku biegowym) lub opóźnia naukę równowagi. Przy drążku to rodzic utrzymuje równowagę a nie dziecko. Upadki będą się zdarzać podczas nauki jazdy na rowerze. Warto brać je żartem, wtedy łatwiej je znieść dziecku :) Wiele osób, w tym także my, poleca metodę szalika, który przekłada się pod pachami i napręża - dzięki temu trzyma się dziecko a nie rowerek i musi ono samodzielnie utrzymać równowagę podczas jazdy. W innej wersji jest to metoda mocnej koszulki lub kaptura kurtki/bluzy (stosowałem na drugim naszym dziecku i działa!), która spełnia podobną funkcję! ;) Tak samo jest ze złapaniem dziecka pod pachami. Chodzi w niej o to by trzymać dziecko a nie rower. Można też trzymać pod ramiona jak na poniższym zdjęciu - jednak nie za ramę, nie za siodełko, nie za elementy roweru - to dziecko samo musi sterować rowerem. Polecam to naszym klientom, którzy kupują pierwsze rowery i potwierdzają, że działa. Sam też mam okazję uczyć dzieciaki przy okazji testowania rowerów w naszym sklepie. Fot. Dzieciaki w Plecaki Na jakim rowerze uczyć dziecko jeździć? My nauczyliśmy córkę na jakimś kupionym za nieduże pieniądze 12" rowerze. Niestety był on bardzo ciężki a kręcenie pedałami sprawiało duży wysiłek Amelce (ze względu na spore opory) i był na tyle krótki, że z perspektywy czasu zastanawiam się, jak mogłem go kupić... Błędy popełnia każdy a Amelka jeździć się na nim nauczyła! Znajomi nauczyli 2 dzieci na lekkim rowerze WOOM 2 - koła 14 cali. Niektórzy nasi klienci przed zakupem rowerków także pożyczali od nas ze sklepu taki rowerek. Odrobina motywacji, dużo cierpliwości i po weekendzie dziecko już jeździło samo :) Rower powinien być przede wszystkim dopasowany!Wielu producentów oferuje rowery na kołach 12″, 14″ i 16″, często z różnymi rozmiarami ram. WOOM i FROG produkują rowery na kołach 14" - bardzo fajne, lekkie, świetne do nauki jazdy i późniejszych wycieczek. O wyborze roweru, podpowiadamy w artykule "Jak wybrać rower dla dziecka?" Geometria tego rowerku jest totalnie niedopasowana do sylwetki (zbyt bliska odległość siodełka od kierownicy - wymusza podkurczanie nóg, trudności w pedałowaniu i manewrowaniu), waga porażająca ale Amelce udało się nauczyć jeździć na rowerze właśnie na tym egzemplarzu. Gdzie uczyć dziecko jeździć na rowerze? Na pewno nie na drogach (ścieżkach) rowerowych! Bo to niebezpieczne dla dzieciaków, bo dzieci do lat 10 nie mogą się po nich poruszać - powinny jeździć chodnikiem, a rodzice razem z nimi. Na drogach rowerowych stwarzają niebezpieczeństwo dla siebie i innych uczestników jazdy, dodatkowo przez swoją nieprzewidywalność potrafią nieźle zdezorganizować ruch. My uczyliśmy Amelkę na boisku osiedlowym, widzę też, że sporo dzieciaków rozpoczyna tam swoje lekcje. Kolega nauczył dzieci w garażu podziemnym swojego bloku - była lekka górka, wybrał dzień i porę gdy nie było ruchu. Dobrą opcją jest teren z lekką górką - nadaje ona dziecku początkowego rozpędu dzięki czemu łatwiej jest kręcić pedałami - nie trzeba też od razu koordynować kręcenia z utrzymaniem równowagi. Dla Szymka mamy taką górkę przy siedzibie naszego sklepu z przyczepkami i rowerami dziecięcymi - łączymi przyjemne z pożytecznym :) Pamiętajcie, dziecko do lat 10 jadące na swoim rowerze ma obowiązek poruszać się po chodniku! Nie może jechać po ścieżce rowerowej. Tym samym, opiekun takiego dziecko, jadąc na swoim rowerze, także ma prawo jechać z nim po chodniku. I dla nas to przepis rozsądny, bo dzieci są często rozkojarzone, nieskoordynowane i stwarzają często zagrożenie dla siebie będąc na ścieżce. Rowerzyści często też jeżdżą b. szybko po ścieżkach, wyobrażacie sobie takie zderzenie dziecka z jadącym 30 km/h rowerzystą? Gdy już umie utrzymać równowagę... Start - stop - dla dzieci, które mają rowerek z hamulcem nożnym (w torpedo) problemem jest często ustawienie pedałów do startu. Na początku pomagajmy w tym i podpowiadajmy jak to zrobić? Ale jak nauczyć dziecko startować na rowerze? Mnie nauczył tego mój syn Szymek - zamiast układania stopy na pedał i ruszania poprzez napędzenie kół naciskaniem stopy robi to tak: - odpycha się 2-3 razy jak na rowerku biegowym; - gdy już rozpędzi rowerek, dostaje komendę "nogi na pedały i kręcimy". Dokładnie tak, jak na filmiku poniżej: Motywacja - wyjdźmy gdzieś na plac zabaw, rozpocznijmy naukę z kolegami/koleżankami - w grupie raźniej. Kolega stwierdził, że nic tak nie motywuje do nauki jazdy na rowerze jak lody! Dla dziecka ważne są gadżety, takie drobne - nóżka, dzwonek, lampka, dla dziewczynki koszyk - czasami można pójść w tę stronę - ale nie przesadzajmy. A kiedy zacząć uczyć odpowiadamy w artykule "Kiedy przesadzić dziecko z roweru biegowego na rower z pedałami?" Podzielcie się wrażeniami i swoimi metodami w komentarzach! Jak nauczyć dziecko jeździć na rowerze nauka jazdy dzieci na rowerze nauka jazdy dzieci na rowerze porady nauka jazdy dzieci na rowerze wskazówki
Jak skutecznie nauczyć dziecko jeździć na rowerze? - Przeczytaj porady dla rodziców i dowiedz się jak nauczyć dziecko jazdy na rowerze.Czy można nauczyć dziecko jeździć na rowerze w 15 minut? Owszem, jest na to łatwy sposób, to wcale nie mit. Ale ów sposób to jeszcze nie wszystko: wcześniej bowiem należy dziecko odpowiednio przygotować do tej nauki – a wówczas sama lekcja będzie czystą formalnością. Warto poznać tę metodę z perspektywy rodzica, poznając błędy, jakich należy unikać oraz przyjmując dobre rady wynikające z faktycznego doświadczenia. Mam dwoje dzieci. Oboje uczyłem jeździć na rowerze, gdy miały około 5 lat. Uczyłem je tą samą metodą, ale rezultaty były początkowo odmienne; starszemu nauka przyszła trudniej, wymagała więcej prób i kosztowała parę upadków. Przy młodszym lekcja trwała kwadrans – za trzecią próbą maluch sprawnie i samodzielnie popedałował do przodu, za piątą umiał już zawracać – i ani razu się nie przewrócił. Na czym więc polegała ta kluczowa różnica? Otóż na sprzęcie, jakim dzieciaki posługiwały się wcześniej. I o tym musimy pomówić najpierw, zanim przejdziemy do owej „magicznej” metody – bez tego bowiem może ona tak sprawnie nie zadziałać. Nie ma potrzeby się spieszyć Większość z nas pamięta tę pierwszą lekcję, udzielaną najczęściej przez tatę; pierwszą próbę samodzielnej, nieasekurowanej jazdy na rowerze z pedałami, za to bez bocznych kółek. Część z nas wspomina ją jako swój pierwszy duży sukces, pamięta euforyczną radość z pokonania bariery niemocy, z wydobycia z siebie nieznanej dotąd umiejętności. Inni jednak mają w niechętnej pamięci swą porażkę, czasem bez mała traumatyczne przeżycie, względnie proces trudnego i długotrwałego pokonywania własnych ograniczeń. Sami chcielibyśmy zapewne oszczędzić własnemu dziecku tych drugich wspomnień, a w zamian pomóc mu zbudować pewność siebie przy pomocy tak potrzebnego mu zwycięstwa. Naturalny moment na zdobycie tej umiejętności przypada w okolicy piątego roku życia. Niektóre, sprawniejsze ruchowo dzieci potrafią to osiągnąć nawet i o rok wcześniej, ale też nic bardzo złego się nie stanie, jeśli zrobią to rok później. Jest to zależne od wzrostu dziecka, jego koordynacji i nabytych wcześniej umiejętności wspomagających. Nie ma sensu zaczynać zbyt wcześnie, wymuszać na dzieciach czegoś, do czego same być może muszą dojrzeć. Ważne jest tylko to, by w odpowiedniej dla siebie chwili były gotowe do pierwszej jazdy. Są dobre i złe sposoby, by je do tego przygotować. W przypadku pierwszego dziecka, nie będąc jeszcze świadomym pewnych zależności, wybrałem sposób zły. Przecież i ja się tak uczyłem, cóż więc w tym złego? Nie powtarzaj błędów rodziców Zwłaszcza rodzice ze starszych pokoleń chętnie sięgają po te same metody, jakich używali ich z kolei rodzice: po mniejszy rowerek z bocznymi kółkami albo po kij, wkładany pod siodełko, którym asekurują dziecko podczas pierwszych jazd. W ten sposób jednak z pokolenia na pokolenie powtarzamy te same błędy. Otóż w użyciu rowerka z bocznymi kółkami nie ma zbyt wielu zalet. Jeśli już, powinniśmy go stosować w miarę krótko i nie za często, wyłącznie w tym celu, by dziecko miało bezpieczne warunki do nauki posługiwania się kierownicą oraz hamulcem i zdołało się oswoić z samym mechanizmem pedałów. Nie można jednak pozwolić dziecku przyzwyczaić się do bocznej asekuracji, nie będzie bowiem miało potrzeby balansowania, nie nauczy się odruchowej pracy nad zachowaniem równowagi – zapewne przy pedałowaniu będzie za bardzo wychylać się na boki, do pozycji, w której pozbawiony dodatkowych kółek rower już by się przewrócił. Jeśli jednak mamy już rower z dodatkowymi kółkami (bo, na przykład, dziecko dostało go w prezencie od dalszej rodziny i nie wypadało odmówić), warto je zamocować wyżej, by wymusić na dziecku potrzebę utrzymywania roweru w pionie – jazda w pozycji mocno przechylonej, opartej na jednym bocznym kółku, będzie dla niego po prostu niewygodna. Asekurowanie dziecka kijem też nie daje – z tych samych powodów, co w przypadku kółek – oczekiwanych rezultatów, za to wytwarza w dziecku złudne, a przez to szkodliwe przeświadczenie, że jest bezpieczne i że rodzic zawsze zdoła je uchronić przed upadkiem. Otóż nie zawsze, tym bardziej że im szybciej dziecko zaczyna jeździć, tym trudniej rodzicowi nadążyć za rowerem, do tego trzeba mieć naprawdę niezłą kondycję. Oba sposoby są więc na dłuższą metę ślepą uliczką i przynoszą więcej szkody niż pożytku. Cóż więc innego ów pożytek przynosi? Zalety rowerku do biegania Nie ma otóż lepszego narzędzia niż rowerek biegowy. Pozbawiony pedałów, z nisko osadzonym siodełkiem, tak by dziecko, siedząc na nim, mogło swobodnie postawić stopy na ziemi i odpychać się nimi podczas jazdy. Kiedy dziecko ma już pewną ogólną sprawność ruchową i nieźle zachowuje równowagę, można spróbować z nim pierwszych jazd na takim jednośladzie. Może to nastąpić już nawet w wieku półtora roku, ale nie ma co się spieszyć, wiek 2 albo 3 lat też będzie dobry i nie powinien opóźnić całego procesu nauki. Pierwsze próby na małym rowerku biegowym może rozpocząć już dziecko o wzroście ok. 80 cm. Z czasem, nieraz bardzo szybko, nabierze pewności siebie i nauczy się odpowiedniego balansu. Zacznie osiągać coraz większe prędkości, a chwile, gdy w ogóle nie będzie dotykać ziemi w trakcie jazdy, będą się stawały coraz dłuższe. Wkrótce osiągnie wprawę w skręcaniu, a także w zatrzymywaniu się w zaplanowanym miejscu. Siłą rzeczy, oswoi się także ze zdarzającymi się upadkami, które przestaną być dla niego ciężkim przeżyciem i nauczy się, jak ich unikać. Pamiętajmy, że na rowerku bez pedałów dziecko ma mniej punktów podparcia – jeśli więc nauczy się zachowywać równowagę na tak chwiejnym sprzęcie, kiedy przesiądzie się już na zwykły rower, będzie mu znacznie łatwiej – co z pewnością odczuje i od razu zyska na pewności. Wcześniej zaś pedały nie będą mu przeszkadzały ani nie będą potrzebne do wykonywania manewrów – cała uwaga dziecka będzie skupiona na kierunku jazdy, a nie na czynnościach pobocznych. Przy okazji dziecko będzie ćwiczyć mięśnie nóg i ogólną koordynację ruchową. Nieraz możemy obserwować 3- lub 4-letnie dzieci, które z dużą prędkością i bez żadnego lęku zjeżdżają na rowerkach biegowych z niewielkich wzniesień, bardzo zręcznie omijają przeszkody i sprawnie dojeżdżają tam, gdzie chcą. Gdy zatem widzimy, że już mają odpowiednie umiejętności i zaczynają wyrastać z rowerka biegowego, przychodzi dopiero czas na pierwszy – i najlepiej od razu większy – rower z pedałami. Wszystko w swoim czasie Drugie moje dziecko miało dwa rowerki biegowe – najpierw zupełnie mały, potem nieco większy. Otrzymało więc w trakcie dorastania mnóstwo czasu, by opanować jazdę na dwóch kółkach. Gdzieś po drodze zdarzył się też odziedziczony po kuzynostwie niewielki rowerek z pedałami i bocznymi kółkami, ale wykorzystaliśmy go głównie do nauki posługiwania się ręcznym i nożnym hamulcem oraz zrozumienia, jak działają pedały. Jako cięższy i mniej mobilny, nie cieszył się on zresztą – na szczęście – dłuższym zainteresowaniem malucha, który sam wolał ćwiczyć swoją coraz bieglejszą sprawność w jeździe na rowerku biegowym. Aż przyszła kolejna wiosna, a dzieciak dorósł do większego sprzętu i do chwili, gdy można było sprawdzić, jak nabyte umiejętności sprawdzą się na „prawdziwym” rowerze. I dopiero teraz zastosowanie znalazła nasza metoda szybkiej nauki. Trzeba jednak jeszcze raz zaznaczyć, że różnica w jej efektywności w przypadku dziecka, które swoje pierwsze jazdy odbywało na rowerku z czterema kółkami i tego, które sprawność cyklisty ćwiczyło od paru lat głównie na rowerku biegowym, okazała się bardzo wyraźna. Znajdź dobre miejsce Na czym polega sama metoda? Jak wszystkie najlepsze sposoby, jest niezwykle prosta. Otóż – choć niektórym rodzicom wydaje się to nieintuicyjne i rodzi ich obawy – należy zrezygnować z nauki na płaskim, poziomym terenie. Na to przyjdzie czas nieco później. Na razie do pracy należy zaprząc grawitację. Musimy znaleźć bezpieczną drogę położoną na lekko nachylonym stoku, tak by rower sam staczał się – nie za szybko – z górki. Wystarczy kilka (5-6) metrów łagodnego przewyższenia, na którym dziecko zdoła się rozpędzić na tyle tylko, by bez trudu wyhamować na dole nogami. Wyszukanie takiego miejsca, po prawdzie, może stanowić największą trudność, sam naszukałem się trochę odpowiedniego wzniesienia w okolicy. Trzeba je najpierw dobrze sprawdzić: lepiej, by podłoże nie było asfaltowe czy betonowe, nawet jeśli po takim jeździ się najlepiej – nie wiemy jednak z góry, czy pierwsze próby nie zakończą się upadkiem, a nie powinien on być bolesny, żeby nie przestraszyć dziecka i nie zniechęcić na samym początku. Niektórzy polecają w tym celu stok trawiasty, który złagodzi ewentualne upadki – na takim jednak mogą zdarzyć się gęstsze kępy trawy, tworzące muldy, które utrudnią bezpieczną jazdę, chyba że jest to trawa idealnie przystrzyżona. Ja znalazłem polną drogę na skraju lasu, pokrytą w miarę ubitym piaskiem (zbyt miękki także utrudniałaby jazdę). Jeśli znajdziemy odpowiednie miejsce, należy jeszcze tylko dokładnie sprawdzić trasę, czy nie ma na niej dziur lub wystających korzeni i ewentualnie usunąć większe kamienie. Najlepiej, by u podnóża zjazdu znajdowało się wypłaszczenie, na którym dziecko może łatwiej wytracić prędkość. Zadbaj o bezpieczeństwo – i jazda! Najpierw zakładamy dziecku niezbędne środki bezpieczeństwa – kask i ochraniacze na kolana oraz łokcie, po czym przygotowujemy rower. Na potrzeby pierwszych prób obniżamy siodełko do takiego poziomu, by dziecko mogło stabilnie oprzeć stopy o ziemię. Jeśli rowerek jest dobrze dobrany do wzrostu dziecka, wystarczy, że będzie mogło swobodnie oprzeć się na palcach. Trzeba jeszcze tylko poinstruować je wyraźnie, że musi się skupić na kierunku jazdy, bez rozglądania na boki i patrzenia na pedały, a także – koniecznie! – co powinno zrobić, gdy dojedzie do podnóża górki, w jaki sposób wytracić prędkość i wyhamować. Pierwsze jazdy w dół dziecko powinno odbyć tak jak na rowerku biegowym, w sposób, który doskonale zna – nie kładąc nawet nóg na pedałach, a odpychając się nimi bezpośrednio od podłoża lub tylko asekurując, szurając butami po ziemi. Gdy zobaczymy, że idzie to dobrze i nie ma problemów z utrzymaniem równowagi, następnym etapem powinno być położenie nóg na pedałach. W którymś momencie większość dzieci sama zaczyna automatycznie pedałować, spontanicznie przejmując w pełni kontrolę nad rowerem. W miarę postępów, można podwyższyć siodełko do docelowej, najbardziej ergonomicznej pozycji. Przyznam, że początkowo sam pełen obaw, nie wytrzymałem i wetknąłem pod siodełko kij do asekuracji, towarzysząc dzieciom w pierwszych zjazdach – nie trzymałem kija przez cały czas, a jedynie raz czy drugi skorygowałem balans roweru przy początkowych, niepewnych ruchach. Tak naprawdę chodziło jednak raczej o uspokojenie dziecka i samego siebie. Szybko też odpuściłem, zabrałem kij i nie goniłem już więcej za rowerem. Niektórzy rodzice polecają na początek lepszą metodę z szalikiem przełożonym pod pachami dziecka albo z trzymaniem go za kaptur bluzy – ważne, żeby trzymać dziecko, a nie rower. Przygotowanie przynosi efekty Zakłada się, że nauka jazdy na rowerze tą metodą powinna zająć dziecku przeciętnie od 15 minut do godziny. Mojej starszej latorośli nauka zajęła nieco więcej czasu. Widać było po niej brak doświadczenia w jeździe na dwóch kółkach. Prowadziła rower niepewnie, chwiejnie, nie panowała do końca nad kierunkiem jazdy i zaliczyła parę upadków, a raz, co pamięta do dziś, boleśnie zakończyła jazdę w krzaku dzikiej róży, rosnącym obok drogi (warto więc zawczasu obejrzeć i otoczenie wzdłuż drogi). Ostatecznie potrzebowała ponad dwudziestu zjazdów, by zapanować nad wszystkimi czynnikami i przeżyła po drodze kilka momentów zniechęcenia – ale w końcu, wyjechawszy na prostą poniżej, popedałowała radośnie dalej po wypłaszczeniu, ciesząc się głośno z własnego sukcesu. Nie muszę dodawać, jaką muzyką był w tym momencie jej śmiech dla rodzica. Ale całkiem inaczej było z drugim dzieckiem. Dwa czy trzy sezony ćwiczeń na rowerku biegowym niebywale zdały egzamin. Pierwsza jazda z górki, ciut jeszcze niepewna i asekurowana przeze mnie na początkowych metrach, zakończyła się bardzo sprawnym hamowaniem na dole. Dzieciak momentalnie nabrał pewności siebie i do drugiego zjazdu podszedł już całkiem spokojnie, wykonując go bez zarzutu, od razu pedałując, jak gdyby robił to od dawna. W tym momencie stwierdziłem, że te dwa zjazdy właściwie wystarczą i od razu przeszliśmy w inne miejsce, na płaski fragment drogi – chciałem sprawdzić, czy równie sprawnie uda mu się pojechać samą siłą mięśni po poziomym terenie. Potrafił! Za piątą jazdą poleciłem mu, by pojechał dalej, do najbliższego zakrętu – wziął go z idealnym wyczuciem, po czym zawrócił i pojechał z powrotem. Cała robota dokonała się w sumie może w 15-20 minut. Pozostało już tylko doskonalenie skrętów w obie strony, jazda lekko pod górkę i nauka startowania z miejsca (przy pierwszych próbach pomagałem dziecku ruszyć). Wszystkie te umiejętności dziecko opanowało w ledwie trzy krótkie lekcje. Kluczowy jest pierwszy rowerek Jak więc widać, sama nauka jazdy na rowerze z pedałami nie musi stanowić najmniejszego nawet problemu, jeśli wcześniej kupimy dziecku rowerek biegowy i pozwolimy mu w sposób niezauważony dla niego samego nabrać właściwych odruchów. To nie docelowy rower jest tu kluczowym sprzętem, ale pierwszy rowerek biegowy dla malucha – to na nim osiągane są naprawdę decydujące etapy w procesie nauki jazdy. Chyba więc warto odejść od przekazywanej z pokolenia na pokolenie tradycji błędów w nauczaniu, a zainwestować – jak można sprawdzić, bardzo niewielkie pieniądze – w rowerek biegowy. Może on posłużyć dziecku przez kilka pierwszych lat, stanowiąc dla niego jednocześnie dobrą zabawę i ukrytą naukę. Przesiąść się później na normalny rower będzie dla niego jedynie kwestią chwili. Powrót
jak nauczyc sie jezdzic na rowerze
